Nima Afshar Naderi
۹ ماه قبل
سیف برگر در زمانی که تقریبا هیچ رستورانی به این سبک در شمال کشور در غرب مازندران و به ویژه کلاردشت وجود نداشت راهاندازی شد و در دهه ۷۰ یکی از پاتوقهای باکلاس مسافرها محسوب میشد. هنوز هم همان حال و هوا را به صورت دستنخورده حفظ کرده با همان طعم پیتزاها که این روزها البته ممکن است همان طعم، باب میل خیلیها نباشد. تصویری از سه دایره که اندازه پیتزاها را نشان میدهد از همان زمان استاندارد کار را مشخص میکند. برگرهایش مشهور بودند و زمانی بود که یک فروشگاه دیگر هم به نام خرت و پرت در رودبارک در همان حوالی پاتوق گشت و گذار مشتریهای سیف برگر محسوب میشد. حالا اما سیبزمینیاش خوشمزه است و انتخاب وسایل و سینی و … نشان میدهد هنوز همان ایده و تفکر بر رستوران حاکم است. اگر به فستفودهای امروزی معتادید و دلخوش، اینجا با صندلیهای نیمکتیاش و نیمکتهای چوبی محوطه بیرونش چندان چنگی به دل شما نخواهد زد اما اگر از آن دوران چیزی به خاطر داشته باشید یا مثلا در تهران با جایی مثل پیتزا چمن (در حوالی کاخ نیاوران) حس نوستالژیک دارید، سیف برگر هم گزینه خیلی خوبی برای یک وعده غذایی است. قیمتهایش علیرغم پرتبودن جا، ارزانتر از جاهای دیگر نیست. خبری از گارسون هم نیست و غذا را خودتان باید تحویل بگیرید.