HESAM ASHOORI
۳ ماه قبل
در میانهی بازار قدیمی ساوه، جایی که بوی ادویه و پارچه در هم میپیچد، ناگهان زیر سقفی عظیم و هشتضلعی قرار میگیرید که انگار برای لحظهای همهمهی جهان را پشت درهایش جا میگذارد. گنبد چهارسوق، که حالا با تغییر کاربری به موزه مردمشناسی تبدیل شده، بازماندهای از دوران صفویه است؛ مکانی که روزگاری محل تلاقی اصلی چهار راسته بازار بوده و نبض اقتصاد شهر در آن میتپیده است. معماریِ پناهگاه: وقتی از زیر نور تند خیابان به درون این بنا پناه میبرید، اولین چیزی که شما را میگیرد، خنکای مطبوع و سکوت سنگینی است که دیوارهای ضخیم آجری ساختهاند. گنبد بلند با روزنهای در مرکز، نور را مثل یک ستونِ مقدس به کفِ سنگیِ موزه میتاباند. اینجا آجرها با چنان نظمی روی هم چیده شدهاند که گویی هر کدام وظیفه دارند بخشی از سنگینی تاریخ را به دوش بکشند. ویترینی از زندگی: درون این عمارت، اشیایی گردآوری شده که هر کدام داستانی از زندگی روزمره مردم ساوه در سدههای گذشته را روایت میکنند؛ از سکههای قدیمی و نسخههای خطی گرفته تا ابزارهای کشاورزی و ظروف سفالی که از دل خاکِ «آوه» بیرون آمدهاند. این اشیاء در کنار هم، تصویری از هویتِ شهری را میسازند که همیشه چهارراهِ تمدنها بوده است. تقارنِ آرامشبخش: نشستن بر روی سکوهای کناری و نگاه کردن به سقف، نوعی مراقبه بصری است. هندسهی هشتضلعی بنا، حسی از تعادل و امنیت را منتقل میکند که در معماری مدرنِ امروزی کمتر سراغ داریم. پیشنهاد کاربردی: بهترین زمان برای بازدید از این موزه، ساعات میانی روز است؛ زمانی که خورشید درست بالای سر قرار دارد و نور از دریچهی سقف (هورنو) به صورت عمودی به داخل میتابد و فضایی دراماتیک برای عکاسی خلق میکند. از آنجا که موزه در بافت زنده بازار قرار دارد، پیشنهاد میکنم بازدیدتان را با یک پیادهروی کوتاه در راستههای قدیمی بازار ساوه ترکیب کنید تا روحِ جاری در این منطقه را بهتر درک کنید. توجه داشته باشید که فضای داخلی موزه به دلیل حفظ اصالت، نورپردازی کمی دارد، پس اگر قصد عکاسی دارید، از لنزهایی با گشودگی دیافراگم بالا استفاده کنید. همچنین، به تزییناتِ بندکشیِ آجرها در سقف دقت کنید که یکی از ظریفترین نمونههای آجرکاری دوران صفوی در این منطقه است.
