Farzad Najmi
۵ سال قبل
کوه بیستون در غرب کشور نرسیده بِ کرمانشاه میانِ کوهستانِ پَرآو قرار گرفته اَست...قُله ای سنگی صخره ای دارای دیواره ای معروف و طاقچه های بسیار زیبا کِ غارها و اِشکفت های بسیار زیادی در ارتفاعات و نقاط صعب العبور این کوه وجود دارد..تعدادی از این غارها و طاقچه های معروف توسط سنگ نوردان و کوهنوردان شناسایی و برای رسیدن بِ آنها مسیرهای مشخصی بازگُشایی و ثبت گردیده ست. کوه ببستون دارای دیواره ای بِ بلندایِ ۱۲۰۰ متر و عرض حدود ۵۰۰۰متر بلندترین دیواره ی ایران اَست. وَ نیز در جهان دارای اهمیت و شناخته شده است. رتبه ی ۵اُم در جهان را دارد و دیواره نوردان و صخره نوردان زیادی را مجذوب خود ساخته است. بیشتر مسیرهای رسیدن ب قله بیستون ترکیبی اند و نیاز بِ تجهیزات دارد.. اما ۲مسیر کوهپیمایی و کوهنوردی رایج دارد ک فقط در زیرِ قُله برای عبور کردنِ از طاقچه ها نیاز بِ دقت و حوصله دارد کِ این قسمتها نیمه فنی است و مُشکل خاصی برای پیمایش و صعود نداره. ۱. مسیر اول: معروف بِ مسیرِ میشِ رِی است کِ بعداز شهرک بیستون روبروی پلیس راه یک جاده است.انتهای این جاده شروعِ برنامه است. پاکوب از کناره ی دیواره ها تا میدانِ معروفِ بیستون در دشتی مرتفع. وجود راهنما در اولین صعود کمک زیادی ب شما خواهد کرد. از اینجا شیب تندتر و مسیر سنگی میشود. در این مسیر فقط چشمه ی میش رِی در میان دره و درختان بلوط دیده شد و چاه های دشتِ بیستون زیر قله. ۲.مسیر دوم پیازِ ری هست ک بعداز رسیدن ب تیغه ها مسیر کاملا دست بِ سنگ است و مسیر اول بهتر است. ۳.مسیر ایل دَره اَست ک از شهرک سُنقرآباد شروع میشود. دارای شیب تندی از همان ابتدای کار است. این مسیر بِ همان چاه های آب میدانِ بیستون میرسد و سپس مسیرِ قله مشترک با مسیر اول میشود... اما میتوان قبل از آن بِ سمت یال های سنگیِ قبل از آن رفت و بِ قله بیستون رسید. پوشش گیاهی این کوهستان رو بیشتر درختان بلوط دیدم. بادام کوهی، درختان بنه، آلبالوی وَحشی،زالزالک، انواعی از گُل های لاله قرمز و لاله واژگون وجود داشت. اکوسیستم جانوریِ غنی و از مناطق حفاظت شده محیط زیست اَست. کَل وُ بُز (بُز وُ پازَن) ،گرگ، پلنگ، خرس، قوچ و ُ میش در دامنه و ماهورها ، سنجاب ،روباه،انواع عقاب، دال های معروف بیستون کبک، تیهو،انواع زاغ های نوک سرخ و نوک زرد در میان تاش ها فراوان بود. مسیر کوهپیمایی در کوه بیستون مسیرهایی طولانی هستند چونکه یجورایی کوه را باید دور زَد تا بتوان راهی برای عبور از میان دیواره های عظیم آن انتخاب کرد. فصل صعود بِ این کوه در اَوایلِ بهار مناسب و عالی ست،وَ حتما موضوع همراه داشتنِ آب کافی برای رفت و برگشت مدنظرتون باشه.،. ریسک نکنیم. بدلیل چشمه های معدود و گرمای هوا در تابستان صعودِ دلچسبی نخواهید داشت.
